Tak jak we wszystkich uznanych dyscyplinach sportowych tak tez tutaj dotyczą zasady sędziowania obowiązujące wszystkich profesjonalnych sędziów badmintona. Sędzia główny odpowiada za cały turniej bądź też mecz. Sędzia prowadzący pudlego sędziemu głównemu i odpowiada za mecz boisko i bezpośrednie otoczenie z boiskiem.

Natomiast sędzia serwisowy ma za zadanie skupiać się na błędach serwisu popełnianych w momencie samego serwisu. Czwartym sędzią jest sędzia liniowy skupiający swoją uwagę na tym czy lotka upadła w pola czy po za polem. Każdy z sędziów ma moc ostateczności swojej decyzji, która ogólnie jest uznawana zawsze za trafną i nieomylną. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, kiedy to sędzia prowadzący uzna, że sędzia liniowy się pomylił. Może on wtedy unieważnić postanowienie sędziego liniowego. Sędzia prowadzący ma także inne zadania. Należą do nich: dbanie o to, aby zawodnicy i widzowie znali informacje o przebiegu spotkania, decyduje w sytuacjach spornych oraz ma głos decydujący, kiedy sędzia liniowy nie widział i nie mógł podjąć decyzji. Może on również zapisywać i relacjonować wszystkie zdarzenia i informacje z przebiegu spotkania i przekazywać je sędziemu głównemu. To właśnie sędziemu głównemu również przedstawia on każde odwołania w sprawach prawnych.

Takie odwołanie musi być zgłoszone przed wykonaniem następnego serwisu lub przed opuszczeniem boiska po zakończonym meczu przez stronę wnoszącą. Może on tez znaleźć zastępstwo tam gdzie brak jest sędziego liniowego.

Podczas gry może nastąpić tzw. błąd pól serwisowych w momencie, gdy zawodnik serwuje lub odbiera po za kolejnością, na złym polu serwisowym. Taki błąd, gdy już został wykryty jest momentalnie poprawiany a wynik obecny pozostaje bez zmian. Błędy mogą też dotyczyć zaserwowanej lotki. Należą do nich: zaczepienie się lotki na siatce na jej górnym brzegu, po przelocie lotka zaczepia się na niej i jest odbita przez partnera odbierającego.

Zła może też być pozycja lotki, która po odbiciu ląduję po za granicami boiska i nie dotyka jego linii granicznych. Zdarzają się również sytuacje, kiedy to lotka przelatuje pod siatką lub przez nią w wyniku złego serwisu lub odbicia. Nie możliwe do zaakceptowania jest również dotknięcie ściany lub sufitu przez lotkę lub drugiego zawodnika czy części jego ubioru. Złym odbiorem jest zatrzymanie lotki na rakiecie a następnie odbicie jej rakietą. Uderzenie podwójne, tak jak to bywa w innych tego typu dyscyplinach, jest błędem chyba, że lotka dotknęła głowicy a potem tym samym ruchem jednostajnym rakiety odbija się ona drugi raz. W grze tzw. podwójnej, podobnej do tenisowego debla, nie może jeden gracz tej samej drużyny obić lotkę po swoim partnerze. Każde odbicie powinno być wymienne.

Do złych odbić należy również takie, po którym lotka nie leci w kierunku boiska tylko np. w kierunku widowni czy sędziego. Ze strony gracza złym i niedopuszczalnym zachowaniem jest brak przestrzegania zasad fair- play. Czyli np. złośliwe i celowe rozpraszanie przeciwnika.

Właśnie na igrzyskach w Atenach wystartowali w zawodach Polacy: Przemysław Wacha, Robert Mateusiak i Michał Łogosz. W Polsce rozwój badmintona odbył się w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku a już w 1977 roku powstał Polski Związek Badmintona.

Najbardziej popularny jest on nadal w Azji. Natomiast w europie główne jego siedziby są w Danii, Wielkiej Brytanii i Szwecji. Główne ośrodki i siedziby badmintona w naszym kraju znajdują się w Suwałkach, Słupsku, Głubczycach i Dębnicy. Robert Mateusiak jest jak narazie na pierwszym miejscu wśród najlepszych badmintonistów w Polsce. Jest on m. in. trzykrotnym brązowym medalistą w Mistrzostwach Europy z Glasgow Malmo i Genewy. Grał wtedy zawsze w grze podwójnej czyli razem z partnerem. Na drugim miejscu jest Michał Łogosz, również trzykrotny brązowy medalista, partner Mateusiaka podczas gry. Trzecie miejsce zajmuje Przemysław Wacha, który jest wielokrotnym ćwierć finalistą Mistrzostw Europy i Mistrzostw Europy Juniorów, ale również olimpijczykiem z 2004 roku.

Wśród Polek najlepsza jak na razie jest Kamila Augustyn grająca zarówno w grze pojedynczej jak i podwójnej. Jest trzykrotną medalistką Mistrzostw Europy Juniorów oraz ćwierćfinalistką z Genewy w 2004 roku. Na miejscu drugim jest Nadieżda Zięba ćwierćfinalistka z Mistrzostw Europy Genewie w 2004 roku w grze podwójnej. Na czwartym miejscu wśród mężczyzn jest Piotr Żołądek, zdobywca srebrnego medalu na Mistrzostwach europy Juniorów w grze podwójnej w Glasgow z 1999 roku.

Badminton jest bardzo wiekową grą. Trudno jest jednak jednoznacznie przypisać ją do konkretnego kraju. Wiadomo jednak, że na pozostałościach cywilizacji takich jak chińska i aztecka są wizerunki gry podobnej do badmintona. Może to dowodzić temu, że w różnych formach badminton istniał w różnych krajach na wszystkich kontynentach.

Nazwa pochodzi od posiadłości angielskiego VIII księcia Beauforta leżącej niedaleko Bristolu, która właśnie nazywa się Badminton. To właśnie tam w 1870 roku odbył się pierwszy na świecie pokaz gry o zasadach bardzo zbliżonych do współczesnego badmintona. Wtedy to właśnie po raz pierwszy ta dyscyplina sportu ujrzała światło dzienne. Wymiary przyjętych dziś boisk do badmintona to były ówczesne wymiary salonu, w którym to właśnie odbył się ten pokaz. Gra stawała się, co raz bardziej popularna nie tylko w samej Anglii, ale i na innych zakątkach świata. Mimo pasji amatorskiej wielu ludzi to tej dyscypliny sportu jest ona także świetnym sportem do profesjonalnych zawodowców. W ten sposób powstała Międzynarodowa Federacja Badmintona. Na igrzyskach badminton pierwszy raz został dopuszczony, jako dyscyplina sportu olimpijska w 1988 roku na letnich igrzyskach w Seulu, jako sport pokazowy.

Jednak już na następnych igrzyskach w Barcelonie był on już dyscyplina medalową, czyli liczył się w ogólnych rozgrywkach. Natomiast na olimpiadzie w Atenach można było wziąć udział w rozgrywkach: gra pojedyncza kobiet i mężczyzn, gra podwójna kobiet i mężczyzn oraz gra mieszana.

Jest to dyscyplina sportowa, podczas której niezbędne są rakiety oraz lotki. Polega ona na odbijaniu lotki za pomocą rakietek nad ustawioną siatką. Inne jej nazwy to kometka lub wolant. Jest to gra dla od dwóch do czterech osób. Grę rozgrywa się na punkty na boisku, którego wymiary to długość: 13, 4 metrów i szerokość: 6, 1 metrów.

Siatka zawsze musi mieć długość 76 centymetrów zawieszona jest na wysokości 1, 524 metra. Dokładne wytyczne są nawet, co do ciężary lotki a wynoszą od 4, 74 do 5, 50 grama. Lotka musi posiadać też szesnaście piórek wykonanych z naturalnego pierza bądź też syntetycznego. Musi ona tez posiadać korkową podstawę pokrytą cienką warstwą skóry. Przed każdym meczem trzeba sprawdzić szybkość lotek. Wykonuje się tą czynność uderzając lotkę rakietą pod katem. Lotka musi upaść nie dalej niż 990 mm i nie bliżej niż 530 mm. Jeśli chodzi natomiast o rakietę do gry w badmintona to musi ona posiadać odpowiednie wymiary. Jej rama nie może nigdy przekroczyć długości wynoszącej 680 milimetrów i szerokości 230 milimetrów. O czy sprzęt do tej gry jest zgodny z wymogami ocenia na zawodach Międzynarodowa Federacja Badmintona (IBF). Takie orzeczenia są wydawane na wniosek samej federacji lub zawodników czy też sędziów.

Linie oznaczające granice boiska są łatwa dostrzegalne i maja barwę żółta lub białą. Linia należy do pola, czyli kiedy lotka opadnie na linie to punkt jest dla zagrywającego. Pomiędzy siatką a słupkiem nie powinno być żadnych szczelin. Sznurek siatki zawsze musi być napięty.